2015: Seks in het selfie-tijdperk

Selfies (en alle variaties daarop zoals delfies, belfies en saaifies) illustreren een tijdgeest van transparantie en tentoonstellingsdrang. De huidige generatie maakt van zichzelf een object dat je kunt bekijken en bewonderen. Liesbeth Woertman verwondert zich hierover en zoekt naar de betekenis ervan.

Lees het speciale online Live Magazine

Met hierin een uitgebreide terug, aanvullende citaten en veel foto's.

 

 

Lees het beknopte verslag

Tegenwoordig maken we geen foto’s van anderen; we fotograferen onszelf tegen een achtergrond. Uit selfies spreekt een ik-gerichtheid. Vrouwen hebben altijd de positie van de bekekene gehad, maar de positie van kijker en bekekene zijn aan het verschuiven. Zoals de positie van vrouwen verandert. En ook voor mannen gelden tegenwoordig schoonheidsnormen. Mannen zijn steeds vaker de bekekene.

We objectiveren onszelf en anderen. We geven onszelf online een andere naam, een andere leeftijd. En seks wordt steeds meer iets dat we consumeren: lekkere billen, mooie borsten… Maar betekenisvolle seks, zegt Woertman, ‘is een ontmoeting tussen mensen die zichzelf ook figuurlijk bloot durven geven, zich kwetsbaar durven opstellen en die met echte aandacht bij een ander zijn.’ Als je een groot deel van de dag in beelden leeft, in je hoofd en in de digitale wereld, dan leef je minder in de zintuiglijke wereld. Als je niet met volle aandacht bent bij wat je meemaakt, kun je ook niet stilstaan bij wat je voelt. Het lichaam is altijd in het hier en nu, maar onze aandacht gaat alle kanten op. We leven in een tijd waarin heel weinig ruimte is voor tussen-tijd, voor gewoon zijn.

Jezelf en de ander ontdekken door fysieke aanraking, dat ziet Woertman door de selfie- en beeldcultuur steeds meer verdwijnen. Alles is tegenwoordig transparant, we zien alles van elkaar. 'Transparant worden de dingen als ze hun eigenheid verliezen. Een transparante relatie is een dode relatie, waarin elke aantrekkingskracht ontbreekt'. Aanraking vormt volgens Woertman het fundament van wie wij zijn. In een omarming kun je vertroosting vinden, kun je ervaren dat je er mag zijn. Ze houdt een pleidooi voor seks als bron van plezier, als ontdekkingsreis en intiem contact met de ander. ‘Die vorm van seksualiteit is mij dierbaar.’

Hier vindt u de gehele lezing van Prof. dr. Liesbeth Woertman.

Over Liesbeth Woertman

Liesbeth Woertman studeerde klinische psychologie aan de Universiteit Utrecht en promoveerde in 1994 op het ontwerp lichaamsbeelden. In 2009 is zij benoemd tot hoogleraar Kwaliteit & Vormgeving van psychologie en tot Onderwijsdirecteur van Psychologie.

In 2003 verscheen haar boek Moeders Mooiste, de schone schijn van het uiterlijk en in 2013 Psychologie van het Uiterlijk. Liesbeth maakt in het laatstgenoemde boek duidelijk dat ons zelfbeeld bestaat bij de gratie van anderen. Zonder spiegel, geen zelfbeeld. Zij kiest niet alleen voor de psychologische invalshoek, maar gebruikt ook filosofische, biologische en sociologische inzichten.

Over Camie Bonger

Na de lezing van Liesbeth Woertman deed Camie Bonger een theatraal intermezzo met de zaal. 
Actrice en theatermaakster Camie Bonger is een veelzijdig theatermaakster met een unieke invalshoek. Ze heeft bij diverse theatergroepen gespeeld, waaronder theatergroep Siberia, Dox, Urban Myth, Hulde, Studio 5 en het Speeltheater Holland. Daarnaast schrijft zij onder meer haar eigen voorstellingen en geeft ze workshops. Voor Camie draait het om hartstocht, waarachtigheid en passie. Ze houdt haar publiek graag een spiegel voor. www.camiebonger.nl