10 dagen - 10 verhalen

In de foto-expositie Young & In Control portretteert Zilveren Camera winnaar Marieke van der Velden jongeren uit Indonesië en Kenia met verhalen over hun seksualiteit en seksuele leven. Hun verhalen maken duidelijk waarom blijven investeren in seksuele gezondheid en rechten belangrijk is.

De foto-expositie Young & In Control is van maandag 20 juni t/m zaterdag 2 juli 2016 14.00u te zien in het Atrium Den Haag. Lees hieronder gedurende die periode dagelijks één van de Young & In Control verhalen.

Dag 10: 1 juli – Simon, Lydia & baby Tiffany (Kenia)

"In het openbaar zoenen we niet."

Simon, Tiffany en Lydia (foto: marieke van der veldenSimon (23), Lydia (22) en Tiffany (6,5 maand) wonen samen in een buitenwijk van Nairobi. Lydia komt uit Turkana, in het noordwesten van Kenia. Ze kennen elkaar twee jaar.   

Hoewel het volgens Simon en Lydia in Kenia veel voorkomt  dat ongetrouwde stellen zoals zij een kind hebben, hopen ze toch ooit te trouwen. Simon: “Ik wil graag met haar trouwen, maar we hebben nog geen geld om de bruidsschat aan haar familie te betalen.” 

Simon was in opleiding tot elektricien maar is gestopt toen er vorig schooljaar stakingen in het onderwijs uitbraken. In september wil hij zijn studie weer oppakken. ”Daarna wil ik mijn eigen elektrotechnische bedrijf opzetten.” 

Lydia is niet minder ambitieus. ”Ik werk momenteel niet, maar als mijn kind 1,5 is, ga ik weer naar school. Ik wil een diploma business administration en management halen, want ik wil ook een eigen zaak opzetten.”

Om rond te komen moet Simon alle baantjes aannemen die hij kan krijgen. “Soms is het werk dat ik moet doen zo zwaar dat ik het bijna niet kan volhouden, maar dan denk ik aan hen en dat geeft me kracht. Dan werk ik extra hard. Ik hou zo veel van mijn gezin!” 

Lydia viel destijds dan ook voor zijn karakter. Door de manier waarop hij zich gedroeg, dacht ik: “Met hem wil ik wel daten. Hij is zorgzaam, bescheiden en gul.” 

Simon noemt wat hij voor Lydia voelt ‘nini moyo anapenda’ – Swahili voor ‘wat het hart wil’. Hij zag meteen dat Lydia een harde werker was: “Ze vertelde me dat ze naar Nairobi kwam om spullen in te kopen, die ze dan in Turkana zou gaan verkopen. Dat vond ik leuk.”

Natuurlijk knuffelen en kussen ze elkaar om die liefde voor elkaar te tonen. “Gekke vraag!”, vindt Juli: ”dat doet toch iedereen? Dat hoort bij het leven!” Maar wel binnenshuis. Lydia: “In het openbaar dat soort dingen doen, dat doe je niet in de Afrikaanse cultuur.”

Ze praten ook met elkaar over wat ze fijn vinden als ze seks hebben, al leidt dat soms tot ruzie. “Dan herinnert het haar of mij aan onze eerdere partners en lijkt het alsof we ze aan het vergelijken zijn,” legt Simon uit. 

Maar toch zegt Lydia: “Je kunt geen relatie hebben waarin je maar moet doen wat de andere persoon denkt dat goed is. We moeten ons er allebei prettig bij voelen.”

Dag 9: 29 juni – Diah & Juli (Indonesië)

”Praten over seks is hier taboe.”

Juli & Diah (foto: marieke van der velden)Diah (22) en Juli (24) studeren allebei in Denpasar (Bali). Ze zijn ruim anderhalf jaar samen. Diah werkt als vrijwilliger bij een organisatie die seksuele voorlichting geeft. Diah en Juli hebben elkaar ontmoet in Jakarta. Ze waren daar op een bijeenkomst waarvoor alleen de beste studenten van het hele land uitgenodigd waren. Diah was er als deelneemster, Juli was een van de begeleiders. Eenmaal terug in Bali hielden ze contact en werden verliefd.

Juli vertelt trots: ”Diah is heel getalenteerd! Ze kan goed spreken in het openbaar, bijvoorbeeld als presentator; ze is erg slim en ook activistisch. Haar familie steunt onze relatie. De ouders van mijn vorige vriendin accepteerden mij niet.” Diah is net zo lovend over haar vriend: ”Juli is heel knap en vriendelijk. Hij wil graag iets doen voor mij, hij is heel verantwoordelijk en staat altijd voor me klaar.”

Hoewel ze dol op elkaar zijn en al hun vrienden en familie weten dat ze een stel zijn, zullen Diah en Juli elkaar nooit kussen waar hun vrienden bij zijn. Juli: “We delen onze foto’s samen op social media en we houden elkaars hand wel vast in het openbaar, maar niemand zal ons ooit zien kussen. Dat doe je gewoon niet in Indonesië.”

Diah vult aan: “Práten over seks is hier ook taboe. Het is een belangrijke oorzaak van ongewenste zwangerschappen. Stel je voor! Wat een impact zoiets heeft op het leven van jonge mensen.”

Diah vindt het ontzettend belangrijk dat jongeren meer leren over seks en seksualiteit. Vroeger zocht ze zelf vooral op internet naar informatie. Op de middelbare school leerde ze bij biologie wel het een en ander over zwangerschapspreventie. Diah: “Maar niets over seks! Na schooltijd werden er wel facultatieve lessen aangeboden door een hiv-organisatie. Door de voorlichting die ik nu zelf geef, ben ik me meer bewust geworden van de risico’s.”

Diah en Juli zijn van plan om over een jaar of vijf te trouwen. Ze willen eerst hun studie afmaken en zorgen voor een beter inkomen. Diah: “En dan ook kinderen krijgen. Ik hoop een jongen en een meisje.”

Ze beseffen wel dat hun leven dan behoorlijk zal veranderen. Juli: “Nu ben ik helemaal vrij. Als we getrouwd zijn en kinderen hebben, komt er toch wel meer verantwoordelijkheid bij kijken.”

Dag 8: 29 juni – Dini & Bayu (Indonesië)

“We wachten met seks tot na ons huwelijk.”

Bayu&Dini (foto: Marieke van der Velden)Dini (22) en Bayu (24) huren allebei een kamer in Denpasar (Bali). Ze komen oorspronkelijk uit Lombok en gaan dit jaar trouwen. Bayu studeert taalkunde aan de universiteit en geeft Engelse les aan Japanners. Dini studeert verpleegkunde. 

“We hebben hier betere universiteiten,” legt Bayu uit. “Daarom komen veel jongeren van Lombok naar Bali. Zelf woon ik hier al vanaf mijn zestiende. Ik ben alleen naar Bali gekomen. Mijn familie bleef in Lombok. Ik ben een echte man dus dat was geen probleem voor mij.”  
 
Dini en Bayu kennen elkaar nu twee jaar. Ze hebben elkaar ontmoet op een bijeenkomst van hun familie. Bayu: “Ik dacht: wow, heb ik zo’n leuk persoon in mijn familie?” 
De familieceremonie duurde bijna een week en ze zagen elkaar elke dag. Bayu was meteen vrij zeker van zijn zaak. 

”Wat bijzonder aan haar is, is dat ze van delen houdt. Ik zag bijvoorbeeld hoe een klein neefje van ons huilde en dat Dini een ijsje voor hem kocht. Ik dacht toen meteen: wat een lief en goed meisje is dat.”
Dini vult aan:” En nu zijn we een paar jaar verder en heeft hij me op Lombok ten huwelijk gevraagd. We waren daar voor de ramadan. Bayu had een romantisch diner na zonsondergang op het strand voorbereid.”  
 
Dini en Bayu wachten met seks tot na het huwelijk. Omdat ze dat zelf zo willen en omdat hun godsdienst, de islam, dat zo voorschrijft. Bayu: “Dini’s familie vertrouwt me. Stel dat ze zwanger zou raken, dan zouden ze hun vertrouwen in mij meteen kwijt zijn. Het zou natuurlijk wel kunnen omdat er voorbehoedsmiddelen bestaan, maar ik vind dat toch eng. Daarom: laten we maar snel trouwen! Ik wil niet veel langer wachten!”  
 
Op school leerden ze beiden bij biologie alleen hoe je zwangerschap voorkomt. Bayu: “Dat is niet goed georganiseerd in Indonesië. Het is toch niet iets slechts om seks te hebben? Als we goede seksuele voorlichting krijgen, kunnen we onszelf beter beschermen. Nu verspreidt hiv zich gemakkelijk omdat mensen dat niet weten."

​Dag 7: 28 juni – Kevin & Vivian (Kenia)

Kevin (22) en Vivian (21) hebben een kind van drie. Ze wonen allebei nog thuis bij hun familie in Kisumu (in het Westen van Kenia). Hun dochtertje woont bij Vivian en haar familie.  
”We zijn ermee bezig,” zegt Kevin lachend als je hem vraagt waarom ze niet samenwonen of getrouwd zijn. En Vivian voegt eraan toe: “Er gaat een maand voorbij, een jaar… maar uiteindelijk zullen we met z’n drieën bij elkaar zijn.”

Na enig aandringen legt Kevin uit hoe het zit: het ontbreekt hun op dit moment nog aan voldoende financiële zekerheid om goed voor het kind te kunnen zorgen. Vivian werkt in een beautysalon en droomt ervan ooit haar eigen zaak te beginnen. Kevin is vrachtwagenchauffeur: ”Ik hou van m’n werk maar ik wou dat ik een vaste baan had. Nu heb ik alleen af en toe werk als ze me oproepen.”

”Gelukkig hebben onze families geen probleem met onze relatie; we kunnen als een stel samen zijn, zowel bij haar thuis als bij mij,” vertelt Kevin. 
Als we vragen hoe ze hun liefde voor elkaar laten zien, begint Vivian te giechelen: “Gaan we het nu over seks hebben…?”
Kevin heeft minder moeite met het onderwerp: “Ik vind het leuk dat zij rechtdoorzee is als het over seks gaat; dat ze het zegt zoals het is. We bespreken met elkaar wat we wel en niet fijn vinden.”

Toch heeft nog thuis wonen ook zo zijn beperkingen. Vivian: ”Hij kan me wel een knuffel geven, maar niet zoenen als er iemand bij is. Soms probeert hij het als mijn moeder er is, maar dat wil ik niet.” Als Kevin plagerig zegt dat ze bang is, antwoordt ze fel: “Ik ben niet bang, maar ik vind gewoon dat je niet in het openbaar moet zoenen!”

Kevin leerde het meeste wat hij weet over seks van vrienden. “Mijn vrienden kregen vriendinnetjes en toen wilde ik ook een date. We spraken met elkaar over seks. Later zocht ik ook informatie op via het internet en ik keek naar pornovideo’s.”

Via een buurtwerker kwam Vivian bij een kliniek terecht die zich speciaal op jongeren richt. “Daar leerde ik hoe ik als vrouw voor mezelf moest zorgen, en dat je een condoom moet gebruiken als je seksueel actief bent met je vriendje. Sindsdien gaan we er iedere drie maanden heen om ons te laten testen op hiv. Dat hebben we samen afgesproken.” 

​Dag 6: 27 juni – Made & Putri (Indonesië)

“Ik was erg bang toen ik erachter kwam dat ik zwanger was.”

made&Putri (foto: Marieke van der Velden)Made (24) en Putri (23) zijn drie jaar geleden getrouwd omdat Putri zwanger was. Putri komt uit Tabanan, een regio in het westen van Bali.
Made werkt in een hotel als medewerker housekeeping. Putri studeert gezondheidskunde. Ze wonen met hun zoontje Adi van 2,5 jaar in een huis dat speciaal voor hen gebouwd is op het terrein van Putri’s familie in Ubud.
 
Putri: “Mijn zus kende Made al. Vier jaar geleden bracht ze ons via social media met elkaar in contact. We zijn toen zijn met elkaar uit eten gegaan.” Putri was verlegen, de eerste keer dat ze Made zag, maar vond hem meteen erg knap. 

Made vertelt: ”En ik was een beetje nerveus toen ik Putri voor het eerst ging ontmoeten. In het echt bleek ze er anders uit te zien dan op de foto en dus was ik een beetje in verwarring. Maar in het echt zag ze er beter uit, hoor!”
 
Made en Putri werden verliefd. Over seks wist Made niet echt veel. Met zijn ouders had hij daar nooit over gesproken. “Alleen met vrienden praatte ik wel eens over condooms.” 
Putri was beter op de hoogte: “Op de middelbare school zat ik bij een studentenvereniging die zich bezighield met hiv en seksualiteit en daardoor wist ik al het een en ander over seks en kinderen krijgen.”
 
Toch raakte het stel per ongeluk zwanger. Toen Putri dat ontdekte was ze geschokt en ook bang. In eerste instantie overwoog ze een abortus, wat wettelijk verboden is in het land.

Made vertelt: “We wisten niet goed wat we moesten doen. Ik maakte me vooral druk over hoe we dit aan onze ouders moesten vertellen. We zijn eerst naar de ouders van Putri gegaan. Daarna naar die van mij. Onze ouders vonden de situatie niet gemakkelijk. Ze hadden weinig keus en moesten accepteren dat we vanwege de baby zouden trouwen.” Putri: “Adi is met een keizersnee geboren in een kliniek hier vlakbij. Ze behandelden me gelukkig heel goed daar.”

Over drie jaar hopen ze er financieel beter voor te staan. Als Putri dan klaar is met haar studie en ook een baan heeft, moet dat mogelijk zijn denken ze.

Made: “Ik hoop dat we onze zoon dan naar school kunnen sturen. We willen wel nog een kind maar pas als Putri ook geld verdient.”

Dag 5 - 24 juni – Quincy & Lilian (Kenia)

“Ik weet nu hoe je een condoom moet gebruiken.“

Quincy &Lilian (foto: Marieke van der Velden)Quincy (20) woont bij zijn oudere broer en diens gezin. Hij is eerstejaarsstudent Public Health; Lilian (19) woont bij haar moeder en wil volgend jaar engineering gaan studeren aan de universiteit. 

Lilian zag meteen aan zijn blik dat hij op haar viel, toen ze door wederzijdse vrienden aan elkaar werden voorgesteld in het zwembad. Ze wisselden telefoonnummers uit en niet veel later gingen ze samen naar de film. Daar vroeg Quincy haar of ze zijn vriendin wilde zijn: “Ik was bang dat ze nee zou zeggen, maar ze zei ja en maakte mij een gelukkig man.”

Dat is nu twee jaar geleden. Toch weet Lilians moeder nog van niks. “Zolang ik nog op school zat, kon ik echt niet zeggen dat ik een vriendje had,” zegt Lilian. “Mijn moeder zou helemaal flippen. Nu denk ik dat ze het wel kan begrijpen. Ik sta op het punt om hem voor te stellen. Ja, natuurlijk kondig ik dat van te voren aan; ik kan hem echt niet zomaar meenemen!”

Tot nu toe ontmoeten ze elkaar dus in het geheim. Ze nemen samen yogalessen, gaan naar het zwembad of naar de film. En ze zien elkaar in het jeugdcentrum, waar Quincy poolbiljart speelt en Lilian salsalessen volgt, en aan fitness doet. 

Tijdens zo’n middagje poolen zag Quincy andere mensen deelnemen aan discussies. Hij toonde interesse en kon meedoen aan een training over seksuele en reproductieve gezondheid en rechten. “We leerden daar dingen die je op school niet leert. Bijvoorbeeld hoe je een condoom moet gebruiken en andere zaken over anticonceptie.”

Die training was heel nuttig. Niet alleen voor Quincy, maar voor hen allebei, want hij vertelde aan Lilian wat hij had geleerd. “Het beste advies dat ik kreeg, was dat het niet goed is om onbeschermd seks te hebben.”

Tijdens de training leerde hij ook dat je met elkaar moet praten over je seksuele verlangens en over wat je wel en niet prettig vindt. Lilian: “Dat is heel belangrijk, want als je samen bent moet je je op je gemak voelen bij elkaar.”

Aan trouwen denken ze nog niet. Samenwonen kunnen ze als ze volgend jaar allebei studeren op de campus ook wel. Maar daarna willen ze wel trouwen.

Quincy: “Mijn droom is dat ik haar nooit kwijtraak, dat we een supergoeie familie vormen, en dat ik auto’s bezit – niet zomaar eentje maar meerdere!” 

Dag 4: 23 juni – Sastra & Aprillia (Indonesië)

"Gelukkig mag ik toch nog examen doen."

Aprillia & Sastra (foto: Marieke van der Velden)Het baby’tje van Sastra (19) en Aprilia (15) is twee dagen oud. Ze wonen bij de Sastra’s familie in Petang in centraal Bali. Over twee weken wil Aprilia examen doen op haar middelbare school. 
Sastra en Aprilia zagen elkaar voor het eerst bij een tempel, twee jaar geleden. Ze waren daar beiden om te bidden.  
 
Sastra: “We keken naar elkaar en ik vond haar heel mooi. Ik vroeg Aprilia’s telefoonnummer. Vanaf toen nodigde ik haar steeds bij ons thuis uit, elke keer als er een bijeenkomst of viering was. Zo introduceerde ik haar langzaam aan de familie als mijn vriendin.”
 
Sastra heeft een baan als beveiliger in een hotel in Denpasar: “Ik werk er pas een week. Daarvoor zat ik op de middelbare school. Twee weken na mijn eindexamen had ik deze baan al. Ik ben er erg blij mee.”
Een neef van Sastra werkt in hetzelfde hotel en attendeerde hem op de vacature. Sastra rijdt elke dag met de brommer in ongeveer 40 minuten naar zijn werk. 
 
Aprilia zat nog op school toen het stel erachter kwam dat Aprillia zwanger was. Hun ouders hoorden het nieuws via de buren. Sastra en Aprilia begrijpen nog altijd niet hoe die het wisten. Uitvoerig familieberaad volgde. De familie van Sastra besprak eerst met elkaar wat te doen. Daarna kwamen ze samen met de familie van Aprilia. Ze maakten zich vooral veel zorgen omdat Aprilia vanwege de bevalling haar examen niet kon doen. 
 Aprilia: “Gelukkig kreeg ik toestemming van school om de examens iets later in te halen.”  

Er is de laatste maand veel veranderd in het leven van Aprilia. Woonde ze eerst nog bij haar eigen familie,  nu is ze getrouwd en woont ze bij een andere familie, en heeft ze een baby. 
Zacht, bijna fluisterend vertelt Aprilia hoe dat ging: “Twee dagen geleden is onze baby geboren. Midden in de nacht kreeg ik weeën en om vier uur ‘s morgens heeft Sastra’s familie ons naar het ziekenhuis gebracht. Mijn moeder kwam ook. Het was een normale en snelle bevalling.”
 
Aprilia is vastbesloten om na haar examen door te leren. Sastra: ”Ik hoop dat we in de toekomst samen meer geld kunnen verdienen zodat we goed voor ons gezin kunnen zorgen.”

Dag 3: 22 juni – Lynda (Kenia) 

“Ik kan toch niet alles in mijn eentje doen? Voor het kind zorgen, en voor mezelf?” 

Lynda (22) raakte zeven maanden geleden onbedoeld zwanger. Ze zit in het laatste jaar van de middelbare hotelschool en wil ondanks haar zwangerschap haar diploma halen. 

Als Lynda niet voor haar studie in Kisumu (in het westen van Kenia) hoeft te zijn, woont ze met haar broertje en twee zusjes bij haar moeder ver weg op het platteland. Haar vader woont met zijn tweede vrouw in Nairobi. Nu het schooljaar in volle gang is, woont Lynda met een paar andere meisjes in een huis vlakbij school. 

“Het was alleen die ene keer dat we geen voorbehoedsmiddel gebruikten. De volgende dag kocht ik pillen bij de drogist die je binnen 72 uur moet innemen om te voorkomen dat je zwanger wordt. Helaas werkten de pillen niet en was ik toch zwanger,” vertelt Lynda verlegen. 

Haar vriend en haar moeder wilden in eerste instantie dat ze abortus zou plegen. Maar nadat haar moeder met haar zus had gesproken, veranderde deze van mening. ‘Ik weet niet precies waarom, maar ze zeiden dat ik het kind gewoon moest laten komen. Voor mij is het oké zo, maar mijn vriend is bij me weggegaan toen hij het hoorde.’ 

Lynda maakt zich zorgen over de bevalling. Ze zit dan midden in de voorbereidingen voor de eindexamens en kan dan niet naar huis, waar haar moeder zou kunnen helpen. Als ze de volgende keer voor controle naar het ziekenhuis moet, wil ze de dokter vragen hoe dat eigenlijk gaat, zo’n bevalling. “Ik kan toch niet alles in mijn eentje doen? Voor het kind zorgen, en voor mezelf?” 

Op dit moment ziet Lynda weinig andere mensen. “Ik weet niet precies waarom, maar ik ben gewoon bang om met mensen te praten. Misschien veroordelen ze me wel of zo.Ik voel me kwetsbaar; het is ook allemaal nieuw voor me. Dus blijf ik liever thuis en ga ik alleen naar buiten als het niet anders kan.” 

Straks, als haar baby er is en ze haar diploma op zak heeft, hoopt Lynda een baan te vinden in een hotel. “Als kok of serveerster, dat maakt me niet uit. Zolang ik maar geld kan verdienen om voor mijn kind te zorgen, en voor mijn familie."

Dag 2 : 21 juni  - Jeje & Aya (Indonesië)

"Ik wil jongeren helpen juiste informatie over seks te krijgen, dan kunnen ze daar verantwoordelijker mee omgaan."  

Aya & Jeje (foto: Marieke van der Velden)Jeje (23) en Aya (20) ontmoetten elkaar vijf jaar geleden via Facebook. Ze komen allebei uit Tabanan, een regio in het westen van Bali maar wonen nu op kamers in Denpasar.  
Jeje geeft Engelse les op een basisschool. Aya studeert voor verpleegkundige. Daarnaast geeft ze als vrijwilliger seksuele voorlichting op scholen.  
 
"We waren opeens bevriend via Facebook, ik weet niet meer hoe of via wie”, vertelt Jeje vrolijk over hun eerste contact. "We schreven elkaar berichten en voelden ons op ons gemak met elkaar. Ik nam het initiatief voor een afspraak. Ik wilde gewoon wat met haar praten."Aya reageert giechelend: "Zeker omdat ik zo mooi ben?!". 
 
Toen de twee elkaar ontmoetten was Aya pas 16 jaar oud. Ze wist al het een en ander over seks omdat ze op de middelbare school een keer een lezing over seksualiteit bijwoonde. Een jaar geleden ging ze als vrijwilliger aan de slag.

In de training die bij het vrijwilligerswerk hoorde, kreeg ze meer informatie over seksualiteit en alles wat daarmee te maken heeft. Ze praatte erover met Jeje en deelde met hem wat ze ervan had opgestoken. 

Jeje: "Ik heb vooral van vrienden en televisie geleerd. Bijvoorbeeld over hoe je je kunt beschermen tegen ziekten."
Aya vertelt op haar beurt: "Het is voor jonge mensen heel eenvoudig om onjuiste informatie over seks te vinden, vooral op internet. Ik wil een steentje bijdragen aan het verspreiden van juiste informatie zodat jonge mensen verantwoordelijker om kunnen gaan met seks."
 
Aya en Jeje zijn elkaar trouw maar hebben wel vrienden die een soa (seksueel overdraagbare ziekte) hebben gehad. Een paar leden van de band waarin Jeje zingt, hebben veel vrouwelijke fans en ze hebben dan ook vriendinnen voor het uitkiezen. Problemen met hun seksuele gezondheid zijn soms het gevolg. Aya: "Voordat ik vrijwilliger werd kon het me niet zoveel schelen dat mensen onbeschermd seks hadden. Nu ik weet hoe het zit probeer ik mijn kennis ook aan anderen over te brengen."

Over een jaar of vijf hoopt het stel te kunnen trouwen. Of dat gaat lukken is nog onzeker. Omdat Jeje hindoe is en Aya moslim, willen haar ouders daar vooralsnog niets van weten. Jeje: "Mijn droom is een huis te kunnen bouwen zodat ik Aya’s vader kan laten zien dat ik echt van haar hou en goed voor haar zal zorgen."

Dag 1: 20 juni - Martha & Alex (Kenia)

"We laten ons elke drie maanden testen."

Alex & Martha (foto: Marieke van der VeldenMartha (22) en Alex (24), wonen samen in Nairobi (Kenia) en leerden elkaar twee jaar geleden kennen tijdens de opleiding voor peer educators in het jeugdcentrum.  

"De hele training was ik bang dat ik haar na afloop nooit meer zou zien," vertelt Alex. Toch wachtte hij tot de laatste dag met haar te vertellen dat hij haar graag mocht. Gelukkig dacht zij er hetzelfde over. Ze gingen al snel samenwonen, al was niet iedereen het daarmee eens.  

Alex: "We weten dat mensen over ons kletsen; ze vinden ons te jong. Onze familie stond aanvankelijk ook niet te trappelen. Ze adviseerden ons eerst onze school af te maken. Inmiddels hebben ze het wel geaccepteerd."

Op de cursus hebben ze veel geleerd. Alex: "We spraken vooral over de emoties en gevoelens die bij seksualiteit horen. We gingen overal heel diep op in. Heel prettig."

Tegenwoordig gaan ze zelf langs scholen om andere jongeren te vertellen over seksualiteit en anticonceptie en  over de gevaren van drugsgebruik. "De training was heel belangrijk in ons leven," zegt Martha. "We hebben er veel van geleerd. Voor sommige trainingen krijgen we ook een vergoeding."

Zelf maken ze ook gebruik van de kliniek in het jeugdcentrum. "Ondanks dat we voorbehoedsmiddelen gebruiken, laten we ons iedere drie maanden testen op hiv," vertelt Alex. "Dat zou ieder stel moeten doen," vindt Alex, "want hiv verspreidt zich niet alleen via seksueel contact. Bovendien zijn alle voorzieningen, zoals de testen en anticonceptie, gratis bij de kliniek."

Volgens Martha en Alex trekt het centrum daardoor veel jongeren aan. Maar ze ervaren soms ook weerstand.  
Martha: "Er zijn hier in de buurt veel moslimscholen en het is vaak heel moeilijk om toestemming te krijgen van de directeur van een moslimschool om daar voorlichting te geven. Zij geloven niet in seksuele voorlichting."

Samen met de andere vrijwilligers proberen Alex en Martha toegang te krijgen tot die scholen door meer moslims aan het centrum te verbinden. Alex: "We trainen moslims en hopen dat zij naar hun gemeenschap gaan en met hun ouders praten over wat ze hier geleerd hebben. We hopen dat ze uiteindelijk zelf naar de scholen zullen gaan. Want het werkt natuurlijk veel makkelijker als een medemoslim het verhaal vertelt dan wanneer ik dat als christen doe."

Achtergrond

In Nederland vinden we het recht om eigen keuzes te maken omtrent onze seksualiteit een groot goed. Jonge mensen kunnen hun seksualiteit ontdekken met de partner van hun keuze en op hun eigen tijd en tempo. In verschillende landen in de wereld is dat heel anders. Ongeplande zwangerschappen, seksueel geweld, meisjes die worden gedwongen te trouwen met oudere mannen, soa’s zoals hiv; jongeren zijn absoluut niet in controle wanneer het om hun seksualiteit en seksuele leven gaat. Zelden hebben ze het recht noch de mogelijkheid om goed geïnformeerd en in vrijheid keuzes te maken over hun eigen lijf en seksuele leven.

Rutgers, CHOICE for Youth and Sexuality, dance4life, International Planned Parenthood Federation, Simavi, Amref Flying Doctors en STOP AIDS NOW! werkten met ruim 50 lokale partners uit Azië en Afrika de afgelopen 5 jaar succesvol samen in de SRGR Alliantie. Samen implementeerden ze programma’s die seksuele rechten en gezondheid van jongeren in ontwikkelingslanden promoten en verbeteren.

In de foto-expositie Young & In Control van Zilveren Camera winnaar Marieke van der Velden worden jongeren uit Indonesië en Kenia geportretteerd met verhalen rondom hun seksualiteit en seksuele leven. Hun verhalen maken duidelijk waarom het belangrijk is om te blijven investeren in seksuele rechten en gezondheid.

Meer informatie

Internationaal

Wilt u meer weten over onze internationale activiteiten?

Ga naar rutgers.international