| Auteur: Milou Deelen | Functie: Feminist en freelance journalist voor o.m. Viva & Broadly Nederland

#metoo: een halfjaar later - gastblog van Milou Deelen

Op mijn veertiende kreeg ik mijn eerste vriendje. Na een paar weken vroeg mijn moeder of ik naar de huisarts wilde voor de anticonceptiepil. Ik zei dat ik dat nog niet hoefde – toch vond ik het fijn dat ze erover begon. Zo hoefde ik als veertienjarige puber niet die eerste stap te nemen om daarover te beginnen, en hoefde ik een aantal maanden later niet stiekem naar de huisarts te gaan. Toen ik na vijf maanden voor het eerst met mijn vriendje seks had gehad, was het enige wat mijn moeder vroeg of het fijn was. En dat was het zeker.

Laatst vroeg ik haar of ze het niet raar vond om over de pil te beginnen terwijl ik ‘nog maar’ veertien was. Ze antwoordde dat het haar nachtmerrie was dat mijn zussen of ik op jonge leeftijd ongewenst zwanger zouden raken – het idee dat we de pil slikten was voor haar een geruststelling.

Seks bij ons thuis was geen taboe. Er werd over gepraat als iets normaals, en vooral als iets leuks. Ik kreeg van huis uit mee dat het niet uitmaakte hoe vaak en hoeveel seks we hadden, zolang we maar nóóit iets tegen onze zin in zouden doen.

Milou Deelen

Veel van mijn vriendinnen waren verbaasd dat ik deze gesprekken had met mijn ouders. Het leek hen ongemakkelijk, en raar om thuis over seks te praten. Ik was júist blij dat het geen geheim voor mijn ouders was – mijn vriendje kon gewoon blijven slapen, we hoefden het niet ergens stiekem te doen.

Seks bij ons thuis was geen taboe. Er werd over gepraat als iets normaals, en vooral als iets leuks. Ik kreeg van huis uit mee dat het niet uitmaakte hoe vaak en hoeveel seks we hadden, zolang we maar nóóit iets tegen onze zin in zouden doen.

Als ouders kun je je kinderen niet overal tegen beschermen – zo hadden mijn ouders niet kunnen voorkomen dat ik in Groningen slachtoffer werd van slutshaming. Maar ik durfde wel voor mezelf op te komen tegen de jongens die grappen maakten over mijn seksualiteit, en ik denk dat dat grotendeels door mijn opvoeding komt.

Wat ik moeilijk vond is dat veel mensen om me heen zeiden dat de opmerkingen over mijn seksualiteit maar een grap waren, en dat ik het niet zo persoonlijk moest opvatten. Ik vond dat pijnlijk, hoe kon ik zoiets nou niét persoonlijk opvatten? Ik had het gevoel dat de seksistische opmerkingen over mij werden gebagatelliseerd, dat ik niet serieus werd genomen. Gelukkig waren er naast mijn ouders, ook veel vrienden die mij steunden, en met wie ik erover kon praten – zonder dat ik het gevoel had dat ze over mij oordeelden. Daar heb ik veel aan gehad.

Ik weet niet hoe het is om een dochter te hebben, en hoe (on)gemakkelijk het kan zijn om met haar over seks en haar seksualiteit te praten. Maar als dochter kan ik wel uit ervaring spreken dat ik erg blij ben dat mijn ouders mij hebben opgevoed met het idee dat seks iets moois, lekkers en fijns is –  of het nou is met een liefde of een onenightstand – dat je nóóit iets hoeft te doen als je dat niet wil, en dat je seksualiteit zeker niet iets is waarover je je hoeft te schamen.

Meer informatie

Voor jongeren: Duidelijk zijn over wat je wel en niet wilt is niet altijd gemakkelijk. Online oefenen kan helpen
Voor ouders: Praat ook over seks met je kind

Milou Deelen ©Jonna Bruinsma
Milou Deelen Feminist en freelance journalist voor o.m. Viva & Broadly Nederland Twitter Milou Deelen

Reacties