| Auteur: Linda Duits | Functie: Rogue media scholar

Eindejaarscolumn Linda Duits: Fetisjfobie

Seks is altijd politiek. Het is een van mijn lievelingsstatements, afkomstig van een van mijn lievelingsdenkers.

Linda Duits

De Amerikaanse antropoloog Gayle Rubin strijdt tegen wat zij erotische onrechtvaardigheid noemt: het afkeuren van seksuele gedragingen omdat ze anders zijn dan wat ‘normale’ mensen doen. Met normaal wordt dan gemiddeld bedoeld.

De meeste mensen hebben heteroseksuele seks met zijn tweeën binnen een relatie waarbij ze geen speeltjes gebruiken of geld betalen.

Alle seks die dat niet is, is verdacht. Alle seks die buiten dat seksueel gemiddelde valt, wordt gezien als een vieze vunzige fetisj.

In Nederland gaan we prat op seksuele verworvenheden. Je mag seks buiten het huwelijk hebben en ook homo’s mogen trouwen als ze liever seks binnen een huwelijk willen hebben. In Nederland doen we daarom alsof seksualiteit post-politiek is. Seksuele rechten zijn alleen nog maar een stok om buitenlanders mee te slaan. Seksuele vrijheid is zo een nationalistische waarde geworden. Het blijkt echter een dun laagje vernis.

Seksuele vrijheid is iets dat Nederland predikt, maar niet waardeert. Zo zijn scholen sinds 2012 verplicht leerlingen te leren “respectvol om te gaan met seksualiteit en met diversiteit binnen de samenleving, waaronder seksuele diversiteit”. Uit een recent onderzoek van de Inspectie blijkt dat het onderwijs op dit vlak “vaak incidenteel van karakter is, weinig doelgericht en leraarafhankelijk” (p. 9). Anders gezegd: scholen doen maar wat. Het rapport bleef zonder consequenties.

Seks is altijd politiek maar de politiek is bang voor seks. Ik heb het dan niet alleen over christenen die demonstreren tegen abortus alsof het niet (bijna) 2017 is. Ik heb het over de PvdA en VVD, die in december een voorstel tegenhielden om PrEP, een middel waarmee hiv-infectie kan worden voorkomen, versneld toegankelijk te maken. Zo’n pil zou alleen maar promiscuïteit onder homo’s bevorderen en blijkbaar is dat een valide argument. Ik heb het over de gemeente Amsterdam, die graag een Gay Capital wil zijn maar liever geen darkrooms in de stad heeft. Seks is altijd politiek omdat de politiek controle wil hebben over hoe we seksen.

Aan seks die afwijkt van het liefdesideaal kleeft een dik, plakkerig stigma. Dat stigma wreekt zich in de vorm van roddel, uitsluiting en soms geweld. Het overkomt niet alleen homo’s en lesbiennes, maar het treft ook oudere vrouwen, BDSM’ers, mensen met een jongere minnaar, sekswerkers, polyamoreuzen, fist-fuckers en hiv-positieven – om er maar een paar te noemen. Promiscuïteit is nog steeds alleen geoorloofd voor mannen (hetero en liefst knap), over biseksualiteit wordt nauwelijks gesproken en aseksualiteit wordt zelden geloofd.

Een open seksuele moraal kan je niet van bovenaf opleggen, maar een land dat zo dweept met seksuele rechten zou hem wel moeten uitdragen. Zo’n land moet er alles op zetten om stigma's tegen te gaan om zo het welzijn van al haar burgers te garanderen. Dat kan alleen als de overheid actief seksuele diversiteit voorstaat. Dat betekent het vieren van alle seksuele variaties, zolang ze maar voldoen aan het uitgangspunt van Rutgers: de seks die mensen hebben moet plezierig, gewenst en veilig zijn. Al het andere maakt niet uit.  

Nederland wil een exportland zijn als het gaat om LHBT-rechten en seksuele voorlichting. Laten we nou ook het stokje eens oppakken om seksuele schoffering te bestrijden, gewoon hier in ons eigen land. Laten we stigmaspeurders worden en iedereen die bepaalde seks vies vindt vermanen, of het nu politici, ambtenaren, docenten of gewone burgers zijn. Laat 2017 het jaar zijn waarin we iedere vorm van fetisjfobie benoemen, berispen en bestraffen. 

Linda Duits Rogue media scholar Lindaduits.nl

Reacties